Sonnenglas Bright Minds: Shia Su

Shia Su

Nasz cykl „Bright Minds” opowiada o ludziach, którzy żyją w szczególny sposób i czynią świat trochę lepszym. Dla nas Shia Su jest kimś takim. Od wielu lat żyje w duchu zero waste.

Niektórzy znają Shię Su raczej jako „Wasteland Rebel”. Na swoim blogu o tej samej nazwie pisze o życiu bez odpadów. Daje mnóstwo wskazówek, jak łatwo zastąpić zapakowane produkty, a nawet zrobić je samemu. Ile odpadów ona i jej mąż wytwarzają w ciągu roku, przeczytasz w tym artykule. Shia jest też autorką książki „Zero Waste: Weniger Müll ist das neue Grün” (Mniej śmieci to nowa zieleń). Jesteśmy pod wrażeniem, dlatego poprosiliśmy Shię o wywiad.

Droga Shio, od wielu lat żyjesz w duchu zero waste – bez odpadów. Jak do tego doszło?

Szczerze mówiąc, to była raczej pomyłka! Mój mąż Hanno i ja nigdy tak naprawdę nie chcieliśmy żyć „zero waste”! Wtedy uważaliśmy wręcz, że zero waste jest dla nas nierealne – nie mieliśmy przecież, i niestety nadal nie mamy, sklepu bez opakowań. Mimo to chcieliśmy w miarę naszych możliwości trochę konsekwentniej unikać odpadów. I zdziwiło nas, ile da się zrobić nawet bez sklepu bez opakowań i że wiele nowych możliwości pojawiło się tylko dzięki rozmowom ze sklepami. Pewnemu sklepowi ekologicznemu w naszej okolicy pomysł zakupów bez opakowań tak się spodobał, że urządził nawet mały kącik bez opakowań ze składnikami do musli. Inny sklep ekologiczny po prostu rozerwał papierowy worek z 50 kg ekologicznego ryżu i spontanicznie postanowił od tej pory sprzedawać ryż bez opakowania. W piekarni zapytaliśmy, czy sprzedadzą nam mąkę, drożdże i orzechy z dużych opakowań bez pakowania. Na początku było to nietypowe, ale wszystkim podobał się pomysł mniejszej ilości odpadów. Mniej więcej po roku sami byliśmy zdziwieni, że prawie nie mamy już śmieci.

Dla jakich produktów szczególnie trudno ci znaleźć alternatywę bez opakowania?

Leki. Bo zdrowie jest najważniejsze. Nie znaczy to, że uważam, że nie ma tu wiele do poprawienia. Jako konsumentka niestety nie mam na to bezpośredniego wpływu. W Niemczech wszystkie tabletki sprzedaje się tylko pojedynczo zgrzewane w blistrach. W innych krajach są duże opakowania, a apteka odmierza przepisaną ilość do słoiczka. Tutaj, w Niemczech, dużych opakowań nie dostaną nawet szpitale!

Oczywiście dbam o to, żeby zwykle do tego nie dochodziło. Zapobieganie nigdy nie zaszkodzi. Gdy jestem przeziębiona, daję sobie dużo odpoczynku i sięgam po domowe sposoby, zamiast stawiać się na nogi środkiem z apteki. Ale czasem i tak coś się trafi. Na przykład mój inhalator na astmę.

Twój styl życia stał się już także twoim zawodem, prawda? Jak wygląda twój dzień pracy?

I tak, i nie, powiedziałabym. Myślę, że trzeba to trochę rozdzielić. Wiele osób ciągle mi mówi: „Nie mogę żyć tak jak ty, przecież pracuję na pełen etat” – i szkoda mi tego. Hanno i ja też pracujemy na pełen etat, zwykle sześć, a bardzo często siedem dni w tygodniu. Ani on, ani ja nie zajmujemy się przez cały dzień unikaniem odpadów. Jak u każdego, wszystko kręci się wokół nawyków i rutyny. A większość rzeczy idzie na autopilocie. Tyle że na autopilocie nie produkujemy śmieci.

Duża różnica polega na tym, że moją pracą jest pisanie o takich sprawach – czego oczywiście nie musisz robić, jeśli chcesz żyć w ten sposób tylko prywatnie. Ale moja codzienna praca jest dość niespektakularna. Przez większość dnia siedzę przy laptopie, piszę artykuły albo scenariusze i odpowiadam na niekończące się maile, komentarze i prywatne wiadomości. Organizuję nasze wykłady, rezerwuję bilety i noclegi, rozmawiam przez telefon z organizatorami albo partnerami albo siedzę nad księgowością. W międzyczasie czasem robię sesję zdjęciową i daję wykłady. Czasem domowe sprawy niestety trwają dłużej, bo nagrywam je kamerą, żeby później napisać o nich artykuł.

Jaka jest twoja wizja?

Szczerze mówiąc, nie sądzę, że mam wizję. Chcę po prostu sama żyć jak najmniej kosztem ludzi, zwierząt i środowiska i oczywiście mam nadzieję, że więcej osób zacznie żyć bardziej świadomie, bo robię to wszystko bardzo widocznie.

Jak twoi przyjaciele i rodzina podchodzą do twojego stylu życia?

Na początku nikt, także my, nie zdawał sobie sprawy z tego, jaki to ma wpływ. A kto na serio jest za większą ilością śmieci? Po jakimś czasie niektórym krewnym i przyjaciołom się to spodobało, ale dali jasno do zrozumienia, żebyśmy nie oczekiwali, że też tak będą robić – czego zresztą wcale nie oczekiwaliśmy. Dziś, po kilku latach, wiele przeszło na innych: od krewnych, którzy kupują chleb w piekarni już tylko do płóciennych worków albo idą do restauracji uzbrojeni w pojemniki Tupperware, po przyjaciółkę, która rzuca sobie wyzwanie, by następnego grilla zorganizować jak najbardziej bez odpadów. Nawet mój fryzjer z dumą opowiedział mi, że jogurt i mleko kupuje już tylko w słoikach zwrotnych!

Jakie są twoje 5 najlepszych wskazówek, żeby łatwiej zacząć życie bez odpadów?

(1) Zabieraj torbę z juty. Jeśli często o niej zapominasz, połóż ją przy kluczach albo weź torbę, którą przypniesz do kółka z kluczami.

(2) Wybieraj niepakowane owoce i warzywa, kładź je luzem na taśmie albo używaj woreczków na pranie do czegoś innego.

(3) Wybieraj szkło i papier zamiast jednorazowego plastiku.

(4) Wielorazowe zamiast jednorazowych: ściereczki zamiast gąbek do zmywania, ściereczki zamiast ręczników papierowych, płatki z tkaniny do prania zamiast jednorazowych wacików.

(5) Zapytaj siebie: czy naprawdę tego potrzebuję? Odłóż to najpierw, a jeśli po siedmiu dniach nadal będziesz tego chcieć, zawsze możesz to kupić. Zwykle po kilku godzinach już o tym zapominasz.

Więcej wskazówek, jak żyć z mniejszą ilością odpadów, dajemy zresztą w naszym wpisie Nie do kosza – życie bez odpadów.

Pytania zadawała Julia Hupel.

Zdjęcie w nagłówku © wastelandrebel.com