Sonnenglas Bright Minds: Dave Erasmus

Dave Erasmus

W naszej serii „Bright Minds” przedstawiamy ci bardzo szczególnych ludzi. Ludzi z nietypowymi pomysłami, którzy spełniają swoje marzenia, kierując się pragnieniem, by zmieniać, ulepszać i kształtować świat. Brytyjczyk Dave Erasmus (32) jest jednym z nich.

W wieku 32 lat Dave jest odnoszącym sukcesy przedsiębiorcą i twórcą. Założyciel givey.com – platformy darowizn, która wspiera organizacje charytatywne na całym świecie – zawsze interesował się relacją między człowiekiem a technologią oraz tym, co znaczy dobre życie. Zainspirowany podróżą do lasu deszczowego Corcovado w Kostaryce, Dave rozpoczął w 2016 roku eksperyment. Zamieszkał w chatce w lesie, nazwał ją Corcovado i przez rok żył na przemian w sieci i poza siecią (on-grid i off-grid). Teraz pracuje nad Corcovado II. Dave’a Erasmusa możesz śledzić na YouTube.

We wrześniu 2016 roku postanowiłeś zamieszkać poza siecią w pasterskiej chatce na wsi w Sussex. Dlaczego podjąłeś tę decyzję?

W moim życiu było kilka rzeczy, które doprowadziły mnie do tej chwili. W wieku 21 lat kupiłem z przyjacielem dom, szybko zbudowałem na końcu ogrodu drewnianą chatę z paleniskiem i gorącą balią i od tamtej pory tam mieszkałem. Kiedy więc wybrałem się w podróż, żeby odnaleźć siebie, do Kostaryki, do lasu deszczowego Corcovado – miejsca o największej bioróżnorodności na Ziemi – po inspirację, nagle zrozumiałem: może po prostu lubię mieszkać w chatkach i właśnie tak chcę żyć. Do tej pory była to tylko niewielka część mojego życia, ale może powinna stać się najważniejszą. W gruncie rzeczy była to droga do siebie, żeby siebie poznać i zrozumieć, co mnie napędza. Naturalna kontynuacja drogi, na której już byłem.

Corcovado to coś więcej niż prosty eksperyment życia poza siecią. W swoim krótkim filmie „Once around the sun” mówisz, że Corcovado to „state of mind”, stan umysłu. Możesz to wyjaśnić?

W gruncie rzeczy chodzi o zrozumienie naszego miejsca w świecie. Jeśli nie jesteśmy połączeni z glebą, z ziemią, z ekosystemem w szerokim sensie, łatwo uwierzyć, że to my mamy kontrolę i że możemy produkować rzeczy po linii prostej, nie przejmując się tym, co się stanie, gdy na końcu tej linii z niej spadną. Wtedy szybko przestaje nas obchodzić otoczenie, w którym żyjemy. A szczerze mówiąc, to nie prowadzi do dobrych decyzji. Chciałem uczyć się od jedynego systemu, który sprawdził się na przestrzeni czasu: od ekologii. Kiedy mówię, że Corcovado to stan umysłu, mam na myśli to, co Corcovado sobą reprezentuje. Gdziekolwiek na świecie powstają małe zakątki Corcovado, mam nadzieję, że są naturalnym, spokojnym miejscem, w którym można na nowo połączyć się z tym wielkim twórczym rozwojem, którego wszyscy jesteśmy częścią. Miejscem, w którym można odpuścić działanie, by połączyć się z byciem, i które, mam nadzieję, inspiruje, by z tego miejsca tworzyć – jakąkolwiek formę kreatywności się ma. Wejście w tę przestrzeń i tworzenie z tego stanu umysłu to lekarstwo na przytłaczający świat, w którym żyjemy. Należy do tego styl życia na przemian w sieci i poza nią.

Jakie są zalety życia w świecie natury i w świecie cyfrowym?

To, że w ogóle mam czas zastanawiać się, jak urządzić swój styl życia, i że mam okazję zadawać sobie te pytania, zawdzięczam temu, że zarobiłem pieniądze, zakładając firmy internetowe. Ale technologia pochłania wszystko i jeśli damy się porwać algorytmom oraz interesom najróżniejszych ludzi i firm, nie zostanie nam przestrzeń, by myśleć swobodnie i niezależnie albo by twórczo współpracować i wspólnie rozwiązywać wielkie problemy. W świecie analogowym możemy sięgnąć głębiej, inspirować się i głębiej się łączyć, budując zapas kreatywności. Jeśli potem dzielimy się nim z innymi i niesiemy go aż na krańce Ziemi – a dzięki internetowi cały świat jest tylko o jedno połączenie od nas – efekt tej inspiracji może sięgać znacznie dalej i rosnąć znacznie szybciej. Samo w sobie jest to neutralne: może być dobre albo złe. Ale dla mnie najważniejsza różnica polega na tym, że możemy znaleźć przestrzeń, ten „stan umysłu Corcovado”, by wrócić do podstawowej warstwy rzeczywistości. Mam nadzieję, że mądrość ekologii będzie przekazywana, gdy komunikujemy się ze sobą na całym świecie, i że ta mądrość, to ekologiczne myślenie, przeniknie cyfrowy świat, który budujemy.

Corcovado przerodziło się w duży projekt. Teraz pracujesz nad Corcovado 2. Możesz nam opowiedzieć, o co w nim chodzi?

Ten drugi rok to projekt społeczny, i to na trzy sposoby. Jest społeczny, bo przeniosłem się ze swoimi chatkami nieco dalej, w miejsce, gdzie mogę gościć od sześciu do dziesięciu osób, by wspólnie dzielić to proste doświadczenie blisko natury. Jest społeczny, bo dzielę się nim w sieci – zarówno w moich filmach na YouTube, jak i w podcaście „Around the open fire”, audycji, do której można zadzwonić i w której słucham widzów i głosów z całego świata i proszę ich, by dzielili się swoimi historiami. I po trzecie, to eksperyment społeczny, bo próbujemy wytyczać ścieżki między twórczymi bazami na łonie natury na całym świecie. To ogrody warzywne, w których ludzie tacy jak Jacks Patch eksperymentują z różnorodnością i nasionami i uprawiają na przykład fioletową kukurydzę cukrową i białą marchew – tę różnorodność nasion, którą straciliśmy przez rolnictwo czy przemysł. Chodzi też o kawiarnie jako publiczne miejsca spotkań, o chatki w szczerym polu i o duże ośrodki, takie jak mój wiejski dom w Sussex.

Jakie wnioski wyciągasz z czasu spędzonego w Corcovado i jak zmieniło się twoje spojrzenie na świat?

Myślę, że w głębi zmieniłem się z kogoś, kto nigdy nie miał czasu, w kogoś, kto ma cały czas świata. Zamiast narzucać się światu i próbować wcisnąć w niego coraz więcej, staram się poruszać na palcach i cieszyć przestrzenią oraz tym, co powstaje samo. Myślę, że całkowicie zmieniło to moje codzienne doświadczanie życia: jestem gotów podążać za przygodą, dokądkolwiek prowadzi. Przeżywam chyba najbogatszy okres swojego życia. Corcovado mnie spowolniło, nauczyło kochać ciszę i po prostu bycie, i trochę zrzuciło mnie z egoistycznego piedestału – z przekonania, że mój plan jest najlepszy. Martin Heidegger powiedział: „Człowiek nie jest panem bytu. Człowiek jest pasterzem bycia”. Myślę, że my, ludzie, poprzez narzędzia, które tworzymy, rozmowy, które prowadzimy, i ten rodzaj zbiorowej inteligencji, którą budujemy, mamy być pasterzami bycia. A Corcovado daje mi przestrzeń, by cieszyć się tym przeznaczeniem.

Wywiad: nr

Zdjęcia © Dave Erasmus