Studeren in de zon

Meer dan 170 jaar geleden ontdekten wetenschappers de basis voor het gebruik van zonne-energie. Maar het duurde nog eens 120 jaar voordat het gebruik van zonne-energie technisch mogelijk werd. Vandaag is de zogenoemde fotovoltaïek een vast onderdeel van onze energievoorziening. Een stad in Spanje had een heel bijzonder idee om er stroom mee op te wekken.

De ontwikkeling van zonne-energie is een echt succesverhaal. Eind jaren vijftig begon de ruimtevaart de eerste zonnemodules voor satellieten te gebruiken. Al snel was de basis gelegd voor het gebruik van zonnestroom. Vandaag zijn zonnemodules overal in ons leven. Ze voorzien rekenmachines van energie, maar ook parkeermeters. Ze bedekken daken en gevels. En ook SONNENGLAS^® slaat de stralen van de zon op en maakt er licht van.

Door de ruimte – met de kracht van de zon (Copyright: NASA)

Bijna 20 jaar geleden hadden de ontwerpers van de Biblioteca Pública Pompeu Fabra in Spanje nog een briljant idee om het principe van fotovoltaïek – het omzetten van invallend licht in energie – met veel visie toe te passen. Het was het eerste project in zijn soort in de Europese Unie. De bibliotheek ging in 1997 open in Mataró, Spanje, en ziet er vanbinnen uit als een typisch moderne bibliotheek. Licht, veel licht hout en glas.

Hightech vanbuiten, geconcentreerde kennis vanbinnen

Er is hier ruimte genoeg. Als bezoeker kunnen we tot aan het dak omhoogkijken. De leeszaal boven bereik je elegant via een hellingbaan. Maar de echte truc is iets anders. De bouwers van de openbare bibliotheek hadden namelijk een bijzonder idee om het gebouw van licht te voorzien.

Aan de zonnige kant

Je begrijpt het idee zodra je de bibliotheek verlaat. De stad Mataró, aan de Middellandse Zeekust en 20 kilometer ten noorden van Barcelona, gebruikt de kracht van de zon om het gebouw van 2.640 vierkante meter van stroom te voorzien. Mataró heeft zo’n 100.000 inwoners. De zon schijnt hier ongeveer 2.300 uur per jaar.

Visueel steekt de bibliotheek scherp af tegen het groene veld. De bibliotheek is rechthoekig, de hoofdgevel is 225 vierkante meter groot en op het zuiden gericht. De siliciumzonnecellen glinsteren blauw. Ze zitten op de zuidgevel en worden zo voortdurend door de zon opgeladen. De gevel van het gebouw bestaat uit halfdoorzichtige polykristallijne zonnecellen. Op het dak liggen nog meer zonnepanelen.

Dankzij deze constructie maakt de bibliotheek genoeg stroom om een groot deel van haar eigen behoefte te dekken. Is er niet genoeg zonlicht, dan neemt de bibliotheek stroom af van het net. Omgekeerd levert ze stroom terug aan het net als de zonne-installatie meer energie opwekt dan nodig is.

In de leeszaal gaat ons echt een licht op.

Foto in de header © Biblioteca Pompeu Fabra