Riders of the Sun

Ze spreken af om te fietsen. Racefietsen, felle shirts, helmen in alle kleuren.

Op een zondag in maart sloten we bij hen aan. We hadden SOMO’s meegenomen, als cadeau: in transparante en oranje Adventure Mounts.

Geen fietslamp. Toch mee op de rit.

De SOMO is geen fietslamp, en we verkopen hem ook niet zo. We hebben hem gemaakt als één licht voor veel plekken: in een pot op tafel, in de Adventure Mount aan een rugzak, aan een tak, in je hand.

De renners stonden daar niet lang bij stil. De draaglus om het stuur, een tie-rap erbij. Iemand vroeg om een schaar. Iemand anders had de zijne al vastgebonden voordat we het konden vragen.

Dan de vraag: heeft iedereen licht? En het aftellen: “Een, twee, drie – aan.”

Licht dat zich aanpast

Voor ons is dat het echte verhaal. Een licht hoeft niet voor alles gemaakt te zijn. Het moet alleen mee kunnen. Overdag laadt de SOMO op in de zon, ’s avonds geeft hij warm licht. Waar hij hoort, bepaalt degene die hem vasthoudt.

Toen het donker werd, gloeiden de SOMO’s nog steeds.

We hebben de SOMO gemaakt voor plekken waar ’s avonds geen stopcontact wacht. Die zondag was zo’n plek een groep jongeren met hun fietsen. Zo hadden we het nooit gepland. Het paste toch.

Film: Riders of the Sun, 2026.